|
من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پُرٍ دوست کنج هر دیوارش دوست هایم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو هر کسی می خواهد وارد خانه ی پرعشق و صفایم گردد یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند شرط وارد گشتن شستشوی دلهاست شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست بر درش برگ گلی می کوبم روی آن با قلم سبز بهار می نویسم ای یار خانه ی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر خانه ی دوست کجاست + در جمعه 14 تیر1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
کاش هرگز در محبت شک نبود تک سوار مهربانی تک نبود کاش بر لوحی که بر جان دل است واژه تلخ خیانت حک نبود __________________________________________________ اگر یادت کنم دیوانه میشم فراموشت کنم بیگانه میشم اگر ترکت کنم میمیرم از غم فراموشت کنم میپاشم از هم + در پنجشنبه 30 خرداد1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
این شعر قشنگ رو هم به سفارش یکی از دوستان گلم که شعر سهراب خواسته بود نوشتم . حتما بخونیدش . دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد چون بشد دلبر با یار وفادار چه کرد آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت آه از آن مست که با مردم هوشیار چه کرد اشک من رنگ شفق یافت ز بی مهری یار طالع بی شفقت بین که در این کار چه کرد + در پنجشنبه 26 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
من که می دانم شبی عمرم به پایان میرسد نوبت خاموشی من سهل واسان میرسد من که می دانم تا سرگرم بزم و مستی ام مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان میرسد پس چرا عاشق نباشم پس چرا عاشق نباشم من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست بین مرگ وآدمی قول وقراری نیست نیست من که می دانم اجل ناخوانده وبیدادگر سرزده می آید وراه فراری نیست نیست پس چرا پس چرا عاشق نباشم + در سه شنبه 24 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
بی حرمتي به ساحت خوبان قشنگ نيست باور كنيد كه پاسخ آيينه سنگ نيست سوگند مي خورم به مرام پرندگان در عرف ما، سزاي پريدن تفنگ نيست با برگ گل نوشته به ديوار باغ ما وقتي بيا كه حوصله غنچه تنگ نيست در كارگاه رنگرزان ديار ما رنگي براي پوشش آثار ننگ نيست از بردگي مقام بلالي گرفته اند در مكتبي كه عزت انسان به رنگ نيست دارد بهار مي گذرد با شتاب عمر فكري كنيد كه فرصت پلكي درنگ نيست وقتي که عاشقانه بنوشي پياله را فرقي ميان طعم شراب و شرنگ نيست تنها يكي به قله تاريخ مي رسد هر مرد پاشكسته كه تيمور لنگ نيست + در یکشنبه 22 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
کاش وقتی زندگی فرصت دهد گاهی از پروانه ها یادی کنیم کاش بخشی از زمان خویش را وقف قسمت کردن شادی کنیم کاش وقتی آسمان بارانی ست از زلال چشم هایش تر شویم وقت پاییز از هجوم دست باد کاش مثل پونه ها پرپر شویم کاش وقتی چشم هایی ابریند به خود آییم وسپس کاری کنیم از نگاه زرد گلدان های مان کاش با رغبت پرستاری کنیم کاش دلتنگ شقایق ها شویم به نگاه سرخ شان عادت کنیم کاش شب وقتی که تنها می شویم با خدای یاس ها خلوت کنیم کاش گاهی در مسیر زندگی باری از دوش نگاهی کم خویش را فاصله ها میان خویش را با خطوط دوستی مبهم کنیم + در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
الهي، عمر خود را به باد كردم و بر تن خود بيداد كردم؛ گفتي و فرمان نكردم، درماندم و درمان نكردم. الهي،عاجز و سرگردانم؛ نه آن چه دارم دانم و نه آن چه دانم دارم. الهي، اگر تو مرا خواستي، من آن خواستم كه تو خواستي. الهي،به بهشت و حور چه نازم؛ مرا ديده اي ده كه از هر نظر بهشتي سازم. الهي، در دل ما جز تخم محبت مكار و بر جان هاي ما جز الطاف و مرحمت خود منگار. الهی بر کشتهای ما جز باران رحمتت مبار. به لطف، ما را دستگیر کن و به کرم،پای دار. الهی موانع را از راه بردار و ما را به ما مگذار. + در چهارشنبه 11 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
ولی نگذار پروانه ببینه . برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن . برای عشق جون خود تو بده ولی جون کسی رو نگیر . برای عشق وصال کن ولی فرار نکن . برای عشق زندگی کن ولی عاشقونه زندگی کن . برای عشق بمیر ولی کسی رو نکش . برای عشق خودت باش ولی خوب باش. رسم روزگار بي وفايي کن وفايت مي کنند با وفا باشي خيانت مي کنند مهرباني گرچه آيين خوشي است مهربان باشي رهايت مي کنن + در دوشنبه 9 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
گردباد شده ام ... همینطور دارم به دور خودم و زمین و زمان می پیچم ... درست انگار رفته باشم بالای درختی بلند و خشک و نوک درخت همینطور دور خودم بچرخم و بچرخم و بچرخم ... زمان و مکان دارد مثل خطوط تیره و روشن از جلوی دیدگانم عبور می کند ... تند و تیز ... و من مانده ام مبهوت که در این گذران پرشتاب کجای کارم ... خداوند بر من رحم کند ... ثانیه به ثانیه ... خط به خط ... + در سه شنبه 3 اردیبهشت1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
+ در جمعه 23 فروردین1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
نجوای عاشقانه با تنهاترین معشوق . ای کسی که در ناامیدی برای دل ما موسم امیدی . ای کسی که در ناخوشی ها برای دل ناخوشم خوشایندی . ای کسی که درد دلم با مهربانیت بی درد می شود . ای کسی که عشق ها در مقابل عاشقیت رنگ می بازند . ای کسی که تابلوهای آبی شده ی صداقت در مقابل آسمان صداقتت کم می آورند . تو را نمی توان با عاشقانه ترین کلمات وصف کرد . تو را نمی توان در عمیق ترین توهمات ، خیال کرد . خدایا ، من بی کسم در این دنیای غریب یاریم کن که یار و یاورم تویی . خدایا من عاشقم : عاشق جمالت و پاکیت ، کمکم کن آلوده به زشتی ها نشوم . خدایا ... در طوفان های زندگی با خدا بودن بهتر از ناخدا بودن است خدای من دوستت دارم ... قطار می رود تو می روی تمام ایستگاه می رود و من چقدر ساده ام که سال های سال در انتظار تو کنار این قطار رفته ایستاده ام و همچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام!!! + در دوشنبه 19 فروردین1387 حرف دلم رو گفتم . به قلم : علی |
|
| ||||||
تو از قبیله ی لیلی من از قبیله مجنون
